ÖZLEDİKLERİM….

“Sevgiyi tükettik artık hiç bir şey eskisi gibi değil” diye bir cümle okudum geçen ne kadar doğru  bir cümle aslında sevgiyi tükettik gerçekten,  zaman geçtikçe kişiler, olaylar hep değişir ve sen istemesen de bir şekilde değişirsin. Değişirken de içindeki sevgiyi ya yenilersin yada yitirirsin.

Sevgiyi gerçekten tükettik mi diye düşünürken geçmişi düşündüm, çocuk olduğum  zamanları ve hiç bir şeyin eskisi gibi olmadığını gördüm. Eskiden sabaha kadar oturup dertleştiğim dostlarım vardı. Sonra büyük kalabalık masalarda kahkaha attığımız zamanlar vardı. Bir de hafta da bir toplanıp bir araya geldiğimiz aile dostlarımız vardı, çocuklar bir oda da büyükler bir oda da oturup sabaha kadar muhabbet ederdik, ederlerdi. Şimdi ise her biri iş, okul, aile, hayat karmaşası içinde ya ayda bir yada bayramdan bayrama görebilme şansın vardır. Böyle olunca da aradaki sevgiyi de bir şekilde tüketiyoruz işte. Hep deriz ya “keşke çocuk olsaydım” diye bende derim onu, sokakta gülüp oynadığım arkadaşlarımla zillere basıp kaçtığımda, annemin "hadi eve artık" dediği zamanları özlüyorum. Babamın, dedemin yanaklarını sıktığımda onların yapma kararıyor demelerini özledim. Dedemle kahveye gidip oralet içmeye, dönüşte de sırf dedeme inat olsun diye dere kenarında yürüyüp, dereye düştüğümde dedemin ben sana demiştim dediği zamanları özlüyorum. Pamuk dedemi özlüyorum. Her  yarıyıl tatilinde veya yaz tatilinde  bir araya gelip, hadi sabahlayalım güneşin doğuşunu izleyelim dediğimiz zamanları özlüyorum. Cici kızımı özlüyorum. Önceden özel günlerde bir araya gelinip kutlanırdı o zamanları özlüyorum.

Sanmayın mutsuzum aksine çok mutlu bir hayatım var, en başta beni seven, bana değer veren bir ailem var. Dostlarım var bir de, bana gerçekten değer veren.  Bunu neden yazdığıma gelince, sadece geçmişi  çok özlediğimi fark ettim.  

Hayat kısa 3 günlük dünyaya yalnızlık tercih edilmesin, yaşlanınca kafanızı koyabileceğiniz bir omzunuz olsun. Geçmişini çok özleyen biriyim ama geleceğini de en güzel şekilde yazacak olan benim sevgiyi  tüketmek yerine, çoğaltmak en büyük mutluluk...